از صدر اسلام تا کنون دو طریقه دو خط بوده است: یک خط؛ خط اشخاص راحت طلب... اسلام را خلاصه کرده بودند در عبادات؛مثلا نماز و روزه و امثال اینها. برای اسلام هم غیر از این نه خیلی اطلاعات صحیح داشتند و نه ارزشی قائل بودند... یک دسته دیگر هم انبیا بوده اند و اولیای بزرگ.آن هم یک مکتبی بود و یک خطی بود؛ تمام عمرشان را صرف می کردند در اینکه با ظلم ها و با چیزهایی که در ممالک دنیا واقع می شود ،همشان را صرف می کردند در مقابله با اینها...(8/4/1360) قدرتها و ابرقدرتها و نوکران آنان مطمئن باشند که اگر خمینی یکه و تنها هم بماند به راه خود که راه مبارزه با کفر و ظلم و شرک و بت پرستی است ادامه می دهد و به یاری خدا در کنار بسیجیان جهان اسلام، این پابرهنه های مغضوب دیکتاتورها، خواب راحت را از دیدگان جهانخواران و سرسپردگانی که به ستم و ظلم خویشتن اصرار می نمایند سلب خواهد کرد.
